افت و خیز !

با من از او بگو ...
 
آنچه در من است !
ساعت ۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٧ : توسط : هیدرا

تمایل به خوبی ها و خوب ماندن در فطرت ماست و اصلا تعجب آور نیست که از انسان های پاک استقبال میکنیم و به آنها ارادت داریم. چون قوانین  آفرینش، در خلقت کل هستی و در خلقت انسان، بر مدار خوبی و خوب بودن و خوب ماندن میچرخد.

به تعبیر بهتر ، خداوند وقتی انسان را خلق میکند این حس را نیز در او میآفریند که نسبت به همه خوبی ها و فضیلت ها (  چه مفاهیم عالیه و چه رفتار و عملکرد های درخشان ) ، گرایش داشته باشد . در واقع  استعداد و آمادگی پذیرش خوبیها را در عمق فطرت انسان میکارد.  از طرف دیگر قوانین موجود در ساختمان پدیده های دیگرِ هستی نیز ، همینگونه اند نظم دارند   زیبایند   دانش محورند و در مجموع مانند قطعات یک پازل ،نقش معناداری را در هستی نشان میدهند.

از طرف دیگر قوانین آسمانی برای انسان وضع شده تا خوب ماندن او را دوام و استمرار ببخشد. تمام قوانینی که به محدودیت تعبیر میشوند ( از دیدگاه کسانی که اصل را بر آزادی بی حد انسان و لذت جویی انسان  میگذارند ) ؛ در راستای این هدف ، وضع شده اند.

پس انسان از درون به خوبیها متمایل است و در بیرون نیز ، راه رسیدن به خوبیها را در قالب قوانین و دستوران آسمانی برایش فرو فرستاده اند. با این تفاصیل اصلا تعجب آور نیست که انسان های پاک و نورانی به وجود بیایند . چون هدف از خلقت کل هستی ، ساختن انسان هایی بوده است که همه ی کمالات و استعدادهای درونی اشان ، ظهور پیدا کند. در دیدگاه مکتب های الهی بروز و ظهور انسان هایی مثل بزرگمرد عرفان و سلوک ، آیت الله بهجت و... اصلا تعجب آور نیست .

چیزی که باعث تعجب است حرکت انسان بر خلاف میل درونی  خودش  است!!

 

درگوشی:

- ماها وقتی خطایی میکنیم سعی داریم تا کسی نفهمد و یا اگر فهمید دست به توجیه میزنیم تا از سرزنش و خجالت در امان باشیم. همین دلیل دیگری برای این مطلب است که ما فطرتا با بدیها و نامردی ها و رذایل همسو نیستیم.

- اگر چیز ناخوشایندی را در دیگران ببینیم حتما تنفر و انزجار خود را ابراز میکنیم  حتی اگر در خلوت  ، خودمان هم مرتکب شده باشیم.