به کجا چنین شتابان ؟!

تو این چند سالی که دارم وب خونی میکنم وبلاگای دخترای زیادی رو خوندم که وارد یه رابطه به قول خودشون شده بودن از نوع دوست دختری و دوست پسری.

و البته بیشترشون به امید ازدواج...

و از هر 10 نفر ’  9 نفرشون با دنیایی از غصه و اندوه و احساس ناامیدی و تجربه شکست عشقی ’ به پایان رسیده :(

عده ای هم که کلا به این راضی هستن که برای سرخوشی همون لحظه ، فقط یه رابطه ای وجود داشته باشه تا اونا رو برای مدت کوتاهی هم که شده ، سرگرم نگه داره !! اصلا به ازدواج دیگه فکر هم نمیکنن و کلی هم شعار میدن که " اصلا دوست ندارن آویزوون باشن  " !  ( البته هر آدم عاقلی به سرعت نور میفهمه با این روش زندگی ، اصلا امیدی به تشکیل خانواده وجود نداره وگرنه کدوم ادم عاقلی میتونه جلوی " خواست ذاتی و فطری خودش "  رو با این جفنگیات بگیره ؟؟)

این همه مدرنیته و آزادی آزادی کردن  و ادعای زندگی در یه دنیایی غیر اونچه ما تجربه کردیم  و تغییر زمانه ’ نهایتش همین سرخوردگی و احساس شکست و غم زودفرجامه ؟

اگر قراره برسه به تلخی جدایی ’ همون بهتر که اصلا شروع نشه !

/ 1 نظر / 20 بازدید
مرتضی

راستش به نظرم بحث پیچیده ای است.این که بگیم همشون به ازدواج ختم بشوند تقریبا ناممکن است و اتفاقا برعکس بیشترشون با یک جدائی همراه میشه.به نظر من اگر این روابط براساس علایق منظقی شروع بشود به ازدواج ختم خواهد شد ولی خب متاسفانه بیشترشون بخصوص از سمت آقایون جنبه تفریح داشته و لاغیر.[گل]