بدون امتداد

اینکه زوجی بچه ای نداشته باشند واقعیتیه که دیگه این روزا خیلی عجیب نیست  . در هر فامیل و خانواده ای میشه زوج هایی رو پیدا کرد که علیرغم تمایل قلبی به دلایل مختلفی نتونسته اند به این خواسته فطری و طبیعی اشون پاسخ بدند.

نداشتن فرزندان شیرینی که باعث اشتیاق و انگیزه برای ادامه زندگی باشه بقدر کافی در روحیه انسان خلاء ایجاد میکنه و میتونه لحظات تلخی رو رقم بزنه !

جدای از اصل این قضیه ، حواشی ای وجود داره که هیچکس به این بُعدش فکر نمیکنه ولی کسی که خودش در گیر این ماجراست ازش رنج میبره. چیزای کوچیک و به ظاهر بی اهمیت ، ولی دردآور و کلافه کننده.

مثلا یکی از چالش هایی که من همیشه باهاش درگیرم و کلا برام مثل یه موقعیت اضطراب آفرین شده ، نیاز به سرویس لوازم خونه از طرف کمپانیهای ارائه خدماته !!

چرا؟ چون اون ها اصرار دارن که حتما در ساعت اداری مراجعه کنند یعنی 8 صبح تا 4-5 عصر .... یعنی زمانی که اگر من خونه  باشم تنهام و خوب برام سخته که یک یا دو مرد غریبه بخوان بیان و مثلا وسیله ای رو نصب و یا تعمیر کنن. همیشه هم بهشون اعلام میکنم که از ساعت 6 شب به بعد تشریف بیارن ولی یا ظاهرا موافقت میکنن و بعد مثلا ساعت 4 میان و یا اینکه کلا میگن در اون ساعت خدمات ارائه نمیدن و ما باید از مزایای گارانتی وسایل صرف نظر کنیم. حالا همین وضعیت رو در مورد  خرابی خط های تلفن  هم در نظر داشته باشید.

موقعیت دیگه ای که بازم منو آزار میده و شاید اصلا به نظر نیاد وقتیه که بخوام نذری بپزم و یا گوشت قربونی بین همسایه ها پخش کنم ! اینکه خودم شخصا باید برم دم در خونه ها ... در حالیکه  همسایه ها معمولا بچه ای یا نوه ای دارن که اون ها این کارها رو انجام میدن . البته بیشتر مواقع این امر خطیر ! رو  گرامی همسر تقبل میکنند ولی دلم برای ایشونم میسوزه :(

یکی از چیزای دیگه هم که کمبود حضور یه بچه رو خیلی پررنگ میکنه وقتیه که مهمون بی دعوت میاد خونه امون و مثلا امکانات پذیرایی در حد خوب و کامل فراهم نیست. تحمل شرمندگی جلوی دیگران برام خیلی سخته و از طرفی هم نمیشه به مهمونا بگم شما باشید تا من برم بیرون وبرگردم  مثلا برم یه جعبه شیرینی بخرم و یا  دو کیلو پرتقال و...

شاید باورتون نشه ولی زیاد اتفاق میافته که همین چیزای به ظاهر بی اهمیت ، دلم رو پر از غصه کرده ...

میشه لطفا برام ننویسید که  " نداشتن بچه یه دردسره و داشتنش هزار دردسر  " ؟نیشخند

چون قبولش ندارم!

هر شرایطی برای خودش سختی هایی داره که شاید به چشم کسی نیاد و فقط اون فرد خاص درکشون کنه. البته قبول دارم که  بعضی وضعیت ها میتونن سخت تر باشند.

 

درگوشی:

- محرومیت ، بخشی از زندگی واقعی همه انسان هاست و فقط نوع محرومیت ها در انسان ها متفاوته  مثلا یکی فرزند نداره و دیگری پول نداره و سومی حامی عاطفی نداره و چهارمی... 

- باید روبرو شدن با محرومیت های زندگی رو یاد گرفت تا افسردگی ناشی از اون ، زیاد عمیق و ادامه دار نشه .

- انسان ذاتا اجتماعیه و موقعیت های تنها موندن ، رنجش میده .

/ 15 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آدم زاد

اون قدیما یه پیر زنه همسایه ما بود. 11 بچه و هوار تا نوه نتیجه داشت. از دست بچه هاش همیشه ناراحت بود. شعارش هم این بود که می خواست ماری من رو بزنه بچه دار نشم[نیشخند] منم بچه دار نمیشم . خیلی دکتر رفتم ولی گفتن نمیشه. با هیچ دارویی بچه دار نمیشم. میگن فقط یه راه داره. باید زن بگیری که بچه دار بشی[نیشخند] یه پیشنهاد دارم. البته قبلا می خواستم مطرحش کنم. یادتونه پرسیدم بچه دارید یا نه؟ عاقا بیا یه ثوابی کن من رو به فرزندی قبول کن[خجالت] بعد مثل یه مادر خوب برام زن بگیر. اگر نیومدم با پس گردنی ببرم. تا منم برات کلی نوه بیارم[مغرور] قبوله مامان؟

آدم زاد

مامان هیدرا جان کی بیام که برام شناسنامه بگیری؟گفته باشم یارانه ام برای خودمه هاااا[راک] در ضمن من زن می خوام. با بابای بیفتین دنبال یه دختر خوب برام.[خجالت]

یلدا

همون طوری که گفتید محرومیت بخشی از زندگی واقعی همه انسان هاست و این محرومیت ها متفاوته خوشا به حال کسایی که این محرومیت ها از جنس بچه و مال و دارایی هست نه ارکان مهم تر

محمد

به نظرم مهمترین چیز اینه تو زندگی بدهکار نباشی نه به بقیه نه به خودت

نغمه

سلااااام بر مامان هیدرایی مهربونم[نیشخند] یادتونه که ...[بغل] از راه دور تمامی انرژِ های مثبتم رو به سمتتون میفرستم... خب این چیزاییی که بهش اشاره کردین از واقعیاته ... ولی تا اونجایی که من شناختمتون در هر شرایطی خیلییییییی محکمین... انشالله که خدا جای خالی این نداشتنه رو با همسر خوبتون براتون پر کرده باشه... هر چند داشتن بچه نعمته ولی بودن کسایی که با وجود داشتن بچه بازم تنهان و میگن کاشکی اولاد نداشتیم چون خیلی سخته اولاد داشته باشی و خبرتو نگیره... هر چند مطمئنم اگه فرزندی داشتی بی نهایت عااالی پرورشش میدادی... در هر حال انشالله همیشه در پناه لطف خدا باشی... مراقب خودت باش مادر مهربونم[بغل][ماچ][قلب]

نغمه

اره کاشکی بدی وجود نداشت[رویا] البته اینجوری که دنیا دار مکافات نمیشد[نیشخند] انشالله حدالامکان از بدی های دنبا دور باشین[قلب]

م.بانو

محرومیت ها و حکمتهای نهفته در اونها یه جورایی گاه آزار دهنده میشند ولی مطمئنم شما قوی هستی و اینکه منم دخملتون بودما.از اون بچه ها که گاه دیر به دیر حال مادرشونو می پرسند.[بغل] ان شاالله سلامت و موفق و دلشاد باشید.

ساقی

چرا این قدر این جا طرفدار دارین که همه بیان بچه شما بشن؟ :D

مرتضی

خانم ما چون هنوز مادر بچه رو هم نداریم بنابراین در مورد این پست نظری نمی توانیم ارائه بدهیم.[لبخند][گل]